Boeken op Recept

Genieten bij voorleeslunch voor ouderen

Dinsdag 1 oktober was het Internationale Dag van de Ouderen. Die dag werden er vanwege het Jaar van het Voorlezen in zorgcentra door het hele land voorleeslunches georganiseerd. De Culturele Apotheek mocht - al zijn de apothekers nog niet zo erg oud - bij zo'n lunch aanschuiven. In Buitenveldert las televisiepresentator Merel Westrik voor aan een groepje ouderen die een of meerdere dagen per week naar een dagvoorziening van Puur Zuid komen. Sommigen omdat ze geïsoleerd zijn geraakt en het fijn vinden om onder de mensen te zijn. Anderen omdat ze niet meer goed voor zichzelf kunnen zorgen, vaak door een lichte of zwaardere vorm van dementie. Westrik schoof aan een lange koffietafel aan, en las een tiental korte verhalen voor uit Heimwee naar Nederland van Martin Bril. Dat was een gouden greep, want die verhalen - op z'n Brils met volop oog voor omgeving en detail - riepen veel herinneringen en associaties op bij de aandachtig luisterende ouderen. Zo heeft Westrik de laatste zin nog niet uitgesproken van een stukje over een ouder echtpaar dat in Slotervaart de apotheek uitkomt en in de oktoberzon langs hangjongeren schuifelt, of mevrouw S. barst los over hoe zij ooit in Nieuw-West met baldadige jeugd te maken had. Een verhaal over Zaltbommel brengt een tot dan toe zwijgende mijnheer A. tot zingen:' Temidden van die rommel, de toren van Zaltbommel'. Anderen haken in.  Mevrouw B. zit naast Merel, en leest over haar schouder mee. Ze bemoeit zich ook met de keuze van de verhalen, want over een heleboel plaatsen heeft zij wel wat te vertellen. “Ja, Den Helder, daar is mijn man bij de Marine geweest.”  “Limburg ken ik ook, daar werkte ik in de fabriek.” Na een dik uur is het - voor sommigen helaas, voor anderen eindelijk - tijd voor de lunch. De Culturele Apotheek praat nog wat na met de begeleiders van de dagvoorziening. Die vinden het opvallend hoe lang 'hun' ouderen met grote aandacht hebben geluisterd. Wanneer zij als begeleiders op andere momenten de krant voorlezen of samen een film of televisieprogramma kijken, is de belangstelling een stuk sneller weg. Ze vertellen ook dat een van de aanwezige mannen eerder die ochtend heel onrustig was geweest en geen zin had in het voorleesbezoek, maar tot hun verrassing uiteindelijk zonder te wiebelen had zitten luisteren. De apothekers zelf genoten eveneens van het voorlezen - leve Bril en leve Westrik. Maar het meest enthousiast werden we wel van het feit dat 't  lezen zo veel verhalen en herinneringen losmaakte. Dat verraste de begeleiders dan weer minder. “Mevrouw B. is altijd overal geweest, zegt ze. Maar of dat nu waar is of dat ze het verzint…?” Tja, dat hadden wij nou weer niet kunnen bedenken.

by admin