Behoefte om de grenzen op te zoeken?

Behoefte om de grenzen op te zoeken?

Maandenlang hielden we ons aan alle corona-regels. En nog steeds niezen we in onze elleboog, blijven we thuis als we ook maar iets van een kuchje voelen opkomen en proberen we aldoor die toch best wel fikse 1,5 meter afstand te houden. Al wordt dat laatste wel steeds lastiger. Jaagt het je bij nader inzien schrik aan hoe gedwee je de regels hebt opgevolgd? Dat je geen protestlied durfde aan te heffen tijdens Black Lives Matter-demonstraties? Heb je de behoefte om uit te breken - zonder dat je je per se geroepen voelt om naar het Malieveld te gaan? Wil je dringend weer eens een grens opzoeken, of beter nog, eroverheen? Al dan niet letterlijk? Begrijpelijk! En de literatuur kan je op vele manieren inspireren. In je behoefte voorzien. Of je een spiegel voorhouden. Of beter nog: alle drie tegelijk.

 

Lees bijvoorbeeld De ondergrondse spoorweg van Colson Whitehead. Volg hierin Cora, een tot slaafgemaakte vrouw die gedwongen wordt te werken op een katoenplantage in Georgia. Op gegeven moment durft ze het aan om te vluchten, richting het vrije Noorden, met de slavenpatrouille op haar hielen... Samen met Cora ervaar je hoe het is om te ontsnappen aan een repressief systeem. Hoe doe je dat?  Wie moet je daarvoor vertrouwen, en wat moet je daarvoor durven? Whitehead zoekt ook nog eens literair de grenzen op om de tocht van Cora nog meer invoelbaar te maken. Een zinderend, belangrijk boek. Een aanrader van Barack Obama himself. En het mooie is dat dit boek natuurlijk ook met één ferme zwaai je eigen gevoel van gevangenschap relativeert.

 

 

Lonkt het letterlijke oversteken van de – Nederlandse – grens toch onbedaarlijk? Reis dan mee met de onbestemde, onverwachtse en overrompelende reis die Reither in Wedervaring van Bodo Kirchhoff maakt. Stap midden in de nacht mee in die auto, voor zomaar een ritje met die vrouw die je eigenlijk helemaal niet kent. Zie hoe je ook zomaar kunt besluiten het voet op het gaspedaal te laten staan en – spoiler alert! – steeds verder af te zakken, helemaal de laars van Italië in. Laat je mee bedwelmen door de ogenschijnlijke romantiek, het verlangen naar avontuur. En brand je dan samen met Reither aan de harde werkelijkheid op Lampedusa. Waar het de vraag is wie welke grens probeert over te steken. Het markeert vast weer wat duidelijker voor je welke grenzen ertoe doen en welke niet veel meer zijn dan gestold zelfmedelijden.

 

Nog een tip: De klerk Bartleby, van Herman Melville, uit 1853. Bartleby weet als geen ander hoe je grenzen moet stellen. Als nieuwe werknemer gaat hij eerst ijverig aan de slag met het overschrijven van vellen vol regels en verhandelingen. Maar op een dag is het genoeg. Op elke vraag van zijn werkgever geeft hij dan nog maar één antwoord: I prefer not to – ‘Ik doe het liever niet’. Simpel, duidelijk, verfrissend. Alleen al het nazeggen van het zinnetje ‘Ik doe het liever niet’ lucht op. Probeer maar. Het is dat het uiteindelijk niet goed afloopt met Bartleby. Dat laat zien dat je op gegeven moment na een ‘nee’ ook weer een ‘ja’ moet gaan voelen, voor wat het dan ook is.


Samenlezen: ook online!

Samenlezen: ook online!

In juni begonnen we, omdat fysiek samenlezen nog grotendeels stillag, met een online samenleesuurtje via Zoom op de vrijdagochtend. Wat blijkt dat leuk ook!
Ook eens meedoen? We lezen iedere vrijdag van 11.00 tot 12.00 uur*. Stuur een e-mail naar vraag@cultureleapotheek.nl en we sturen je de link voor de eerstvolgende vrijdagsessie, samen met de teksten die we gaan lezen.

Een greep uit de reacties die we kregen van deelnemers:

  • “Het is heerlijk om je vanuit je eigen huis te verbinden met mensen uit het hele land en zelfs Vlaanderen om samen teksten te lezen en te bespreken.  Doordat we weinig van elkaar zien tijdens het lezen staat het verhaal volledig centraal en kun je echt een uurtje samen opgaan in de wereld van de poëzie en literatuur” - Mandy
  • “Het wekelijkse online samenlezen doet mij goed in deze verder ongewisse periode waarin veel niet door kon gaan. Lastige onderwerpen worden niet gemeden worden, maar toch is het een positieve noot in de week.  Het verrast mij ook hoe goed het onderlinge contact in deze diverse groep na enkele sessies al aanvoelt, ondanks dat ik weinig online ervaring heb” - Hsu
  • “Door het online samenlezen ontmoet ik andere mensen, die ik hier in mijn dorp niet tegenkom” - Edith

Als je ook eens mee wilt lezen, Samenlezen geeft je een uurtje rust, nieuwe gedachtes en bijzondere gesprekken. Ook online.

*In de zomerperiode lezen we niet iedere week. Als we niet lezen, krijg je een out-of-office.


Wat lezen de culturele apothekers deze zomer?

Wat lezen de culturele apothekers deze zomer?

Akke gaat treinen naar Toscane deze zomer. Ze is al gauw anderhalve dag onderweg. Meteen heerlijk veel uren om te lezen dus. En ter plekke is ze eigenlijk van plan om ook niet veel anders te doen dan een beetje zwemmen, te genieten van het Italiaanse eten en de wijn en op een schaduwrijk plekje in de tuin van de agriturismo weer verder te lezen. De perfecte vakantie voor flink wat leesvoer. En dus gaat in elk geval Max, Mischa en het Tet-offensief van Johan Harstad mee waar Marije vorig jaar zo enthousiast over was. En ze overweegt de hele Libris-lijst te lezen, want daar stonden dit jaar gewoon al haar Nederlandse lievelingsschrijvers op.

 

Marije weet nog niet precies wat ze gaat doen deze zomer. Ze heeft last van een soort coronaconstipatie als het over de vakantie gaat. Zeker weten gaat ze kamperen in een Veluws bos. Misschien nog een huisje ergens? Een teen over de grens? Ze twijfelt over België. Een stapel boeken gaat er zeker mee. Welke titels, ook dat moet zich nog uitkristalliseren. In elk geval De straat, van Ann Petry. Deze roman uit 1946, over het door racisme en seksisme gekleurde bestaan van een jonge vrouw in Harlem, was het eerste boek van een Afro-Amerikaanse vrouw waarvan meer dan een miljoen exemplaren werden verkocht. Weet Marije ook pas net. Want het verscheen dit jaar pas, 74 jaar later, in Nederlandse vertaling. Andere roman die zeker mee gaat: Weersverwachting, de nieuwe novelle van Jenny Offill. Omdat Verbroken beloftes zo eigenzinnig geschreven was. En omdat ook dit boek zo’n onontkoombaar thema bij de lurven pakt: klimaatangst. Eens kijken of Marije dat bij stromende regen of in de blakerende zon zal gaan lezen. Zuidwester en zonnebril gaan in elk geval allebei mee in de boekentas.


Literatuur delen in coronatijd

Literatuur delen in coronatijd: voorleesfilmpjes per Whatsapp

Onze samenleesgroepen voor ouderen met geheugenproblemen vielen half maart stil. Om toch literatuur te delen en daarover in gesprek te gaan, nemen we wekelijks een filmpje op waarin we een gedicht of kort verhaal voordragen en een vraag stellen om nog wat op door te kauwen. We lazen bijvoorbeeld het gedicht 'Zo’n dag' van Atze van Wieren over het begin van de lente en vroegen onze samenlezers wat hun een lentegevoel geeft. Volgens Natalia, coördinator van het Odensehuis in Amstelveen, bleken de wekelijkse filmpjes een groot succes: "Ze zorgden echt voor continuïteit. We kunnen op die manier samen met onze bezoekers een soort structuur behouden, ook al kunnen we niet samenkomen. Daar zijn we superblij mee." Sommige filmpjes kun je ook bekijken via Odensehuis TV.

 

Zo’n dag

 

Zo’n dag,

waarop de lucht vol luchtigheid is,

lentewind plagerig achterom sluipt,

van zoveel niet benoembaars bol staat,

Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.

 

Zo’n dag,

waarop het frisgerokte meisje

van de buren hoog moet reiken

naar knoppen in hun kersenboom,

wind de verleiding niet weerstaat.

 

Zo’n dag,

waarop ik gebukt mijn tuin spit,

op harde resten winter stuit,

ijs vind in verborgen hoeken,

wat was toegedekt weer bloot leg.

 

Atze van Wieren

Dagkalender van de Nederlandse en Vlaamse Poëzie

 


Heb je een pesthekel aan De Pest?

Heb je een pesthekel aan De Pest? Lees eens wat anders!

Al weken staat De Pest van Camus op nummer 1 in de boeken top 10. Wil jij ook best een literaire blik op de situatie waarin we zitten, maar heb je tijdens je middelbare school een trauma opgelopen toen je deze pil IN HET FRANS moest lezen? Ben je het gedweep met deze klassieker waar iedereen opeens de mond van vol heeft helemaal zat en denk je ‘mijn hemel, we leven in de 21ste eeuw, er zijn toch recent ook nog wel relevante boeken geschreven’? En ‘duh, de pest werd niet eens veroorzaakt door een virus maar door een bacterie.’ Lees je uit principe geen werk van witte mannen meer? Of lees je sowieso niet graag wat iedereen al leest - zoals de aanraders van DWDD en dus deze top-10 - maar speur je altijd iedere boekhandel af op zoek naar nog onontdekte pareltjes? Dan hebben wij wel wat suggesties.

Want het blijft natuurlijk fijn om vanuit de literatuur te kunnen reflecteren op wat ons overkomt. Op de gevoelens die het oproept als er een virus vrij rondwaart in onze samenleving. Op menselijke reacties als je gedwongen in isolatie zit, of juist opgescheept zit met huisgenoten die je normaal maar een paar momenten per dag ziet. Zeker nu we net hebben gehoord dat dit nog wel een tijdje gaat duren. En voor dat soort reflecties blijkt het helemaal niet nodig te zijn dat een boek nu precies over zo’n virus (of dus eigenlijk een bacterie 😉) gaat.

Wij tippen:

Foon – Marente de Moor
Heerlijk meeslepend is deze sprookjesachtige vertelling over een echtpaar, Lev en Nadja, op leeftijd ergens diep in een Russisch bos. Ooit runden ze er een succesvol wetenschappelijk onderzoeksinstituut. Nu zijn ze door iedereen verlaten en is het lab overwoekerd. Alleen hun zoon komt af en toe langs. En een geheimzinnige treinconducteur, die is er ook, toch? En dan is er nog het onverklaarbare geluid dat ze soms horen. Lev verliest langzaam zijn geheugen, terwijl Nadja haar eigen wereld construeert. Als je leeft in totale isolatie en alles wat er was voorbij is, is dat misschien wel je redding.

Alles wat er was – Hannah Bervoets
In dit boek van Bervoets hebben de acht hoofdpersonen juist geen idee wat hen overkomt. Op een heel gewone zondagochtend komen ze bij elkaar in een schoolgebouw. Ze zijn er om een opname te maken voor een televisieprogramma. Maar dan komt de klap. En daarna het nieuws dat ze in de school moeten blijven met de ramen en deuren dicht. In het begin denken ze dat dat voor even is, maar langzaam wordt duidelijk dat deze periode van gedwongen quarantaine wel eens heel lang zou kunnen duren. Iedereen reageert daar anders op. Samen leven blijkt nog niet zo gemakkelijk als er geen uitzicht is op verlossing….

Het licht – Torgny Lindgren
Je kunt ook kiezen voor deze huiveringwekkende roman over het afgelegen dorp Kadis waar – na de komst van een konijn - een epidemie uitbreekt. Slechts zes dorpsbewoners overleven de ziekte en dan begint de ellende pas echt. Want hoe moeten de bezittingen van de talloze doden verdeeld worden? De chaos die ontstaat lijkt de natuurlijke orde en alle wetten en vanzelfsprekendheden verkeren in volstrekte willekeur. En ondertussen worden de konijnen steeds talrijker. Eigenlijk een allegorie over de menselijke samenleving en de vraag of beschaving wel bestaat. Een flinke pil maar prachtig geschreven, met heldere zinnen.


Last van corona-somberte?

Last van corona-somberte? Sprokkel genoegens met Bertold Brecht.

Eerst was het allemaal nieuw. Een kwestie van hup de schouders eronder. Even het gewone leven on hold, moest kunnen, en het was voor iedereen in niet-vitale beroepen ook wel interessant en goed om eens pas op de plaats te maken. We lachten om grappige thuisisolatiefilmpjes. We belden en appten meer dan normaal met onze familie. We leerden het nieuwe woord ‘zorrel’ – een borrel via videoconferentie-app Zoom – en schreven voor het eerst in lange tijd weer eens een brief. We duwden de paniek die af en toe opvlamde weg met een stevig rondje ‘frisse neus’ en kochten online een lekker potje handcrème om onze stukgewassen handen te verwennen. Kortom, we redden ons best.

Maar toen werd duidelijk dat het allemaal nog wel een heel stuk langer ging duren. Toen werd de dagelijkse bekendmaking van het aantal doden, besmetgeraakten en ic-opnames datgeen wat ons leven ritme gaf.  Toen zakte de moed ons wel echt in de schoenen, zo af en toe. Werd dit ons nieuwe normaal: thuiszitten, afstand houden, haperende videogesprekken voeren?

Heb jij ook af en toe moeite de moed erin te houden nu ons leven gedicteerd wordt door ziektecijfers en meetlinten? Blaast de corona-somberte je af en toe pardoes van je sokken? Zingen helpt, zoals Maria uit de Sound of Music ons al leerde met haar ‘favorite things’. Of het lezen en herlezen van Bertold Brechts gedicht ‘Genoegens’. Probeer deze instant bibliotherapie meteen maar eens uit:

Genoegens
De eerste blik uit het raam ‘s ochtends
Het teruggevonden oude boek
Geestdriftige gezichten
Sneeuw, het wisselen der seizoenen
De krant
De hond
De dialectiek
Douchen, zwemmen
Oude muziek
Makkelijke schoenen
Begrijpen
Nieuwe muziek
Schrijven, planten
Reizen
Zingen
Vriendelijk zijn

(Uit: Mijn Duitsland, Atlas Contact 2010 – vertaling Geert van Istendael)

 

Geeft meteen al wat opborrelend geluksgevoel, niet? Ter versterking van de werkzaamheid kun je ze zelf misschien ook eens bij elkaar rapen in je hoofd: de dingen die jou blij maken. Je zult zien dat het gros daarvan ook nu nog binnen handbereik is, en zo niet, dan geeft het eraan denken wellicht toch een stootje genot.


Last van het vele binnenblijven?

Last van het vele binnenblijven?

Ben je het vele binnen zitten al moe nu je alleen nog een frisse neus mag halen? Betrap je jezelf er steeds vaker op dat je ogen afdwalen van je thuiswerk-beeldscherm naar de wereld buiten je raam? Word je je – zeker met de lente in aantocht – opeens bewust hoe je de aanraking van de zon op je gezicht, de geur van vers gemaaid gras, het geluid van spreeuwen mist? Droom je van dingen waarvan je niet eens wist dat je ervan hield: lange wandelingen door het bos, languit liggen in het park, een paardrijtocht over het strand? Hou nog even vol door het lezen van Nachtschrijver van Jannie Regnerus.

 

In Nachtschrijver ‘zie’ je de wereld door de ogen van de blinde schrijver Blindman. Al zijn hele leven ontdekt hij alles wat er om hem heen is en gebeurt op de tast. En juist daardoor kijkt en beleeft hij de dingen des te intenser. En wij kunnen met hem meekijken én meevoelen. Want Regnerus weet vooral de zintuigelijke ervaringen van Blindman prachtig en tot in detail te verwoorden.

Inspiratiebron voor het boek is de Friese dichter Tsjêbbe Hettinga. Hannah, de hoofdpersoon uit het boek, hoort hem zijn gedichten voordragen en is zo onder de indruk dat ze besluit om de blinde dichter op te zoeken. Als blijkt dat de vaste leidster van Blindman overleden is, biedt ze haar eigen schouders aan. Samen met Blindman gaat ze op ontdekkingstocht.

Regnerus was gefascineerd door Hettinga die als geen ander de natuur, dieren, het buitenleven in zijn gedichten kon beschrijven zonder ze ooit gezien te hebben. Ze doet in deze bijzondere ode aan hem zeker niet voor hem onder.

 

Een fragment:
'Zoals de meeste boerenkinderen bezit Blindman een groter dan gemiddeld reservoir aan zintuiglijke herinneringen en besef van vergankelijkheid. De dieren op de boerderij maken hem vertrouwd met de cyclus van leven en dood. Hij kent de vanillegeur van een pasgeboren kalf. De tot kokhalzen brengende stank van een dode koe die, halfslachtig toegedekt onder landbouwplastic, op de kadaverauto wacht. Hij kent het gonzende doodslied van bromvliegen die haar roze koeienneusgaten in en uit gaan. Op en rond de boerderij is er voor een kinderhand veel om aan te raken. Er zijn dierenlijven om te strelen, de tot vilt verklitte vachten in de wintermaanden, een lauw kippenei in elke hand. Als kind deelt Blindman een zwijgende kameraadschap met een paard dat met zijn fluwelen bovenlip voorzichtig 'happend' over handpalmen en kruin gaat. Hij heeft zijn eigen weerspiegeling kunnen zien in een omfloerst paardenoog, een bruine poel omzoomd met een rietkraag van wimpers. Zo'n paardenoog lijkt meer op een binnenwereld dan op de buitenwereld gericht, altijd in gedachten verzonken.'

 

Aanvullende medicatie: eenmaal daags een gedicht van Tsjêbbe Hettinga
Grote kans dat je na het lezen van Nachtschrijver je leeskuur nog wat wilt verlengen door ook de gedichten van Hettinga te lezen. Dat kan in het Fries maar ook in Nederlandse vertaling. Eenmaal daags een gedicht van Hettinga innemen, zal je zeker goed doen zolang je maar mondjesmaat naar buiten kunt.

Hettinga droeg zijn gedichten op een geweldige manier voor, vanwege zijn blindheid deed hij dat uit zijn hoofd. Kijk bijvoorbeeld hier https://www.youtube.com/watch?v=uoa99gPhc6w

 

 

Jannie Regnerus, Nachtschrijver

Atlas Contact, 2017


Last van quarantaine-onrust? Neem een dikke pil!

 Last van quaraintaine-onrust? Neem een dikke pil!

Het gewone leven kwam vorige week plotseling tot een screeching halt. Bijeenkomsten werden afgezegd, leuke uitjes met vrienden moesten gecancelled en ook door minder leuke afspraken zoals die met de tandarts ging inmiddels een streep. En hoezeer de Corona-dreiging ons allen ook angst aanjaagt: dat stilvallen van de mallemolen van het dagelijks leven gaf sommigen van ons ook even een gevoel van bevrijding. We zouden opeens zeeën van tijd krijgen. Zo’n gedwongen pas op de plaats: het had stiekem ook wel iets zeer aanlokkelijks.

Blijkt bij jou de realiteit een week later ook weerbarstiger en heeft de onrust je nog altijd in de greep? Hobbel je ook van journaal naar nieuwsapp, van handzeepjacht naar deurklinkschoonmaakklusje? Tijd om in te grijpen en jezelf – met gewassen handen – in het nekvel te vatten. Dit is ECHT de tijd om eens een van die dikke pillen tot je te nemen waar je normaliter, rennend van afspraak naar etentje naar voorstelling naar familieverjaardag, maar nooit toe kwam. Ja, wij zagen leestips als De Pest van Camus ook al langskomen. Absoluut een aanrader, maar mocht je graag op iets anders dan dreigende ziekte de focus willen richten, dan zijn dikke pillen volgens ons nu de aangewezen boekentherapie. En omdat je nog wel even veel inhuizig zult zijn, ga je ze dit keer gegarandeerd uitkrijgen.

 

Onze eerste boekenpillenleestip is Max, Mischa en het Tet-offensief van de Noor Johan Harstad. Deze baksteen is 1229 pagina’s dik. Dat lijkt onverteerbaar veel, maar eenmaal begonnen zul je snel merken dat het er ook gerust 2000 hadden mogen zijn. Je emigreert met de jonge puber Max mee naar Amerika, waar hij als jongen uit een langzaam uiteenvallend communistisch gezin moeite heeft om te aarden. Pas na een ontvlammende liefde met kunstenares Mischa en hun kennismaking met Vietnam-veteraan Owen krijgt Max grond onder de voeten, terwijl tegelijkertijd het besef gaat dagen dat gevoelens van ontheemding werkelijk niemand vreemd zijn. Dit boek verrast, ontroert, inspireert. Het geeft je om de paar bladzijden een ‘ja ja ja!’-gevoel. Het is licht en overweldigend tegelijk. Het doet je teruggaan naar je eigen groot-worden-worstelingen. Laat je slikken over vervlogen dromen en vriendschappen. Laat je hopen dat het goedkomt. En het fijne is: het is ook via onlinebibliotheek.nl als e-boek te leen!

Bijwerkingen: Misschien maakt lezing van deze pil dat je Apocalypse Now (weer) wilt gaan kijken. Maar lees eerst dit boek uit.

 

Nog zo’n kloek boek, dat voor de betere hanteerbaarheid als trilogie is uitgebracht: 1q84 (ichi-kew-hachi-yon) van de Japanse schrijver Haruki Murakami. Murakami is een meester in het scheppen van parallelle werelden en alternatieve realiteiten die overtuigen en meeslepen. We maken eerst kennis met hoofdpersoon Aomame, sportlerares en huurmoordenaar, die midden op de snelweg een taxi uitstapt, een brandtrap naar beneden neemt en terechtkomt in een wereld waar alles net anders is.  Haar verhaal wordt afgewisseld met dat van de dertiger Tengo, wiskundeleraar met schrijfambities. De trilogie is de loeispannende vertelling van hun zoektocht naar elkaar in een miljoenenstad waar niets is wat het lijkt. En ondertussen komt heel het hedendaagse leven voorbij: liefde, dood, familie, geweld, religie, digitalisering. Een ideaal boek om in te vluchten en al het Corona-nieuws een kleine 1300 pagina’s lang achter je te laten. Om daarna met hernieuwde moed weer de stap terug in de realiteit te zetten.

 Bijwerkingen: deze literaire pil heeft een sterk hallucinerende werking. Deze is echter niet schadelijk.

 

Max, Mischa en het Tet-offensief - Johan Harstad

Vertaling Edith Koenders & Paula Stevens

Podium, 2018

1229 pagina’s

 

1q84 - Haruki Murakami

Vertaling Jacques Westerhoven

Atlas Contact, 2015

1296 pagina’s

 

 


Last van sleur of vervlogen dromen?

Last van sleur of vervlogen dromen?

Begon je dit jaar ook vol goede voornemens en wilde plannen, maar heb je al geen idee meer waarover die ook alweer gingen? Komen de berichten over het coronavirus je inmiddels volledig de strot uit? Net als die over Trump? Over de Brexit? Over het zoveelste weeralarm? De schadelijkheid van alcohol? Rentestanden? Inflatiecorrectiewaarden? Hoogste tijd dan om weer eens ver weg te dromen en nieuwe ideeën en inspiratie op te doen. Verruim je geest met poëzie! Zeker tijdens deze poëzieweek.

Laat je bijvoorbeeld verrassen door K. Schippers’ speelse observaties van het alledaagse in de bundel Fijn dat u luistert. Zijn spel met taal en ook met vorm maakt je ontvankelijk om op een hele nieuwe manier naar dozen, kasten of het getal vier te kijken. Of kijk juist je angsten eens diep in de ogen met de gedichten uit Jaja, de oerknal van Maria Barnas. Vooral de vier pagina’s lange opsomming ‘Waar men bang voor is’ helpt enorm als je denkt als enige een fobie te hebben. Ook een aanrader is Een steen opengevouwen van Alexis De Roode, vol gedichten over de weinig poëtische omgeving van het kantoorgebouw. Confronterend én relativerend voor wie zich daarin het grootste deel van het jaar bevindt (en die daarna gauw even op adem kan komen met De Roodes eerdere bundel Gratis tijd voor iedereen). Luister je liever? Dan is De Poëziepodcast iets voor je.

Welke poëtische weg je ook bewandelt: je zult merken dat een kleine dagelijkse dosis met aandacht ingenomen poëzie voldoende is om uw blik op de wereld te veranderen. Hopelijk voel je je dan snel weer zoals de mensen uit het gedicht 'Logistieke problemen' van Ester Naomi Perquin, die op een doodgewone woensdag per vergissing een doos met daarin hun toekomst ontvangen, en durf je weer te doen zoals zij:

Maar wij stapten voorzichtig de doos in en zagen
dat we mooier dan ooit vergeten zouden wat we
dachten dat ons te wachten stond.

Ps. Lees het hele gedicht 'Logistieke problemen' van Ester Naomi Perquin hier

Pps. Smaakt het naar meer? Ellen Deckwitz laat in Olijven moet je leren lezen zien hoe je nog meer uit gedichten kunt halen. En ook de website www.hallogedicht.nl is een aanrader.


Inloopspreekuur opening Culturele Markthal

Inloopspreekuur opening Culturele Markthal

Op zaterdag 25 januari aanstaande houden we een boeken-op-recept spreekuur om de opening van de Culturele Markthal in Breda te vieren! Een bruisende en kleurrijke plek in het hart van Breda waar onder andere de bibliotheek te vinden is. Zaterdag zijn er tal van activiteiten voor jong & oud. Ons spreekuur is er voor iedereen die last heeft van een midwinterdip, van sociale media-moeheid, een gebroken hart, keuzestress of ander alledaags leed. In een kort doch indringend consult bij de cultureel apothekers kun je je hart luchten en ontvang je een hoogstpersoonlijk boekenadvies, inclusief de juiste dosering, het beste tijdstip van inname en eventuele bijwerkingen.

Datum: zaterdag 25 januari 2020
Tijd: 10.00 tot 13.00uur
Meer informatie: https://www.culturelemarkthal.nl/opening/#rdv-calendar