Wat lezen de culturele apothekers deze zomer?

Akke gaat treinen naar Toscane deze zomer. Ze is al gauw anderhalve dag onderweg. Meteen heerlijk veel uren om te lezen dus. En ter plekke is ze eigenlijk van plan om ook niet veel anders te doen dan een beetje zwemmen, te genieten van het Italiaanse eten en de wijn en op een schaduwrijk plekje in de tuin van de agriturismo weer verder te lezen. De perfecte vakantie voor flink wat leesvoer. En dus gaat in elk geval Max, Mischa en het Tet-offensief van Johan Harstad mee waar Marije vorig jaar zo enthousiast over was. En ze overweegt de hele Libris-lijst te lezen, want daar stonden dit jaar gewoon al haar Nederlandse lievelingsschrijvers op.

 

Marije weet nog niet precies wat ze gaat doen deze zomer. Ze heeft last van een soort coronaconstipatie als het over de vakantie gaat. Zeker weten gaat ze kamperen in een Veluws bos. Misschien nog een huisje ergens? Een teen over de grens? Ze twijfelt over België. Een stapel boeken gaat er zeker mee. Welke titels, ook dat moet zich nog uitkristalliseren. In elk geval De straat, van Ann Petry. Deze roman uit 1946, over het door racisme en seksisme gekleurde bestaan van een jonge vrouw in Harlem, was het eerste boek van een Afro-Amerikaanse vrouw waarvan meer dan een miljoen exemplaren werden verkocht. Weet Marije ook pas net. Want het verscheen dit jaar pas, 74 jaar later, in Nederlandse vertaling. Andere roman die zeker mee gaat: Weersverwachting, de nieuwe novelle van Jenny Offill. Omdat Verbroken beloftes zo eigenzinnig geschreven was. En omdat ook dit boek zo’n onontkoombaar thema bij de lurven pakt: klimaatangst. Eens kijken of Marije dat bij stromende regen of in de blakerende zon zal gaan lezen. Zuidwester en zonnebril gaan in elk geval allebei mee in de boekentas.